Są obiekty, które są czymś więcej niż designem. Są ciszą z głosem, ruchem w bezruchu – a czasem czystą poezją ujętą w świetle. Nowa kolekcja lamp Ann Demeulemeester dla SERAX jest właśnie taka: estetycznym echem jej ikonicznego języka mody, przeniesionym na kruche materiały, które nie tylko rozświetlają przestrzenie – lecz je przemieniają.
Demeulemeester, niegdyś ikona awangardy świata mody, od dawna przekształciła się w projektantkę atmosfery. Wspólnie z SERAX od 2019 roku tworzy najwyższej jakości porcelanę, rzeźbiarskie szkło, a dziś także lampy, których światło jest równie kunsztowne jak ich cień.
Poezja zamieniona w tkaninę
W świecie, który często sprowadza design do funkcji, Demeulemeester świadomie stawia w centrum coś innego: dotyk, napięcie, zmysłowość. Jej lampy z wiskozy przypominają tekstylne rzeźby – każda z nich składa się z tysięcy ręcznie malowanych nici, które opadają jak kurtyna, filtrują światło i malują cienie.
„Te obiekty nie stoją cicho w kącie. One zmieniają przestrzenie – a wraz z nimi atmosferę” – mówi sama projektantka.
Kiki, Wong, Chan: obiekty z charakterem
Każda lampa z tej serii posiada własną dramaturgię.
Jest na przykład Kiki – lampa podłogowa, która przypomina tekstylną rzeźbę – podtrzymywaną przez trzy niezwykle smukłe wsporniki, balansujące płynny układ nici w delikatnych przejściach kolorystycznych od czerni do bieli lub od karminowej czerwieni do kremu. Wong natomiast jest kręgiem z tysięcy nici – tak subtelnie malowanych, że niemal przypominają mgłę. Ta lampa nie tylko unosi się w przestrzeni, ona ją przeobraża.
Chan, o surowej formie litery V, inscenizuje grę pomiędzy kontrolą a chaosem. Nici podążają za porządkiem – a jednak sprawiają wrażenie wolnych. Rey wnosi niemal taneczne napięcie: spiralne zawieszenie wprawia wiskozowe pasma w wir, podczas gdy w wersji ściennej elastyczne ramię działa jak wyważone wahadło, inscenizując światło.
To, co czyni tę kolekcję tak wyjątkową, to nie tylko ręczne wykonanie czy wizualny efekt. To emocja, którą po sobie pozostawia:
Lampy te działają jak wspomnienia – miękkie, płynne, niemal nieuchwytne – a jednocześnie silne i obecne.
Demeulemeester udaje się przekształcić obiekt funkcjonalny w emocjonalne doświadczenie.
Komentarze: 0